ورق کاری یا برش ورق فلزی در حقیقت هنر شکل دادن به ورق‌های فلزی است. این هنر روش‌های گوناگونی دارد که هر کدام برای پاسخگویی به گروهی از نیازهای زندگی مدرن ما کاربرد گسترده و وسیعی دارند.
از این ورق‌ها در ساخت ظرف‌های آشپزخانه، قوطی‌های نوشابه، بدنه هواپیما، بدنه ماشین، میز پزشکی، سقف خیلی از ساختمان‌ها از این ورق‌ها استفاده می‌شود. ما در ادامه این مطلب درباره فرایند ورقکاری و اهمیت آن بیشتر صحبت خواهیم کرد.

برای استعلام قیمت و خرید ورق، اینجا کلیک کنید.

ورق کاری به زبان ساده

برش ورق یا ورق‌کاری به مجموعه عملیاتی اطلاق می‌شود که به منظور فرم دادن ورق‌ها انجام می‌گیرد. ورق فلزی، یک صفحه صاف و تخت فلزی است که توسط فرایندهای صنعتی نازک شده است و ضخامت کمی دارد.

ورق یکی از گونه‌های اصلی توزیع فلز است که کاربرد فراوان دارد و می‌توان آن را به اشکال مختلف برش داد و خم کرد. اجزا و قطعات روزمره بسیاری توسط فرایندهای ورقکاری از ورق‌های فلزی ساخته شده‌اند. ضخامت ورق‌های فلزی می‌تواند بسیار متفاوت باشد؛ به ورق‌های خیلی نازک فویل گفته می‌شود. ورق‌ها به صورت کویل یا صفحات تخت در بازار عرضه می‌شوند. فلزات مختلفی از قبیل آلومینیوم، گالوانیزه و… به صورت ورق در بازار موجود می‌باشد.

در ساخت قطعات فلزی از ورق، از عملیات مختلفی استفاده می‌شود. با این حال، از آنجایی که اکثر این عملیات توسط دستگاه‌های پرس و به کمک قالب‌های مخصوص انجام می‌شود، به صورت عمومی به آن‌ها پرسکاری گفته می‌شود. این عملیات بسیار متنوع می‌باشند که از جمله می‌توان عملیات برشکاری، خم‌کاری، کشش عمیق، فرایندهای اتصال و مونتاژ ورق‌ها و … را نام برد.

اصول اولیه برش ورق

فلزات مختلف، برنج، فولاد، مس، قلع، تیتانیوم، آلومینیوم و غیره را می‌توان به ورق فلز تبدیل کرد. پلاتین، طلا و نقره در میان سایر مصارف برای اهداف تزئینی مفید هستند. از ورق‌های فلزی برای ساخت اجسام متعدد باضخامت‌های متفاوت استفاده می‌شود، از ورق‌های بسیار نازک، که به عنوان فویل یا برگ نیز شناخته می‌شوند، تا ورق‌های ضخیم‌تر، یعنی بیش از 6 میلی‌متر، که به عنوان صفحه نیز شناخته می‌شود.
ضخامت ورق فلزی به عنوان گیج نامیده می‌شود و به طور کلی از گیج 30 تا گیج 8 متغیر است. گیج ورق فلزی با ضخامت فلز نسبت عکس دارد.

در اصل، ورق کاری مستلزم تبدیل یا پردازش ورق فلز به قطعات کاربردی با برش، خم کردن یا کشش تقریباً به هر شکلی است. پردازش ورق‌های فلزی می‌تواند حفره‌ها و اشکال برش هندسی دوبعدی ایجاد کند در حالی که فرآیندهای تغییر شکل ورق‌ها را به زوایای مختلف خم می‌کنند یا خطوط پیچیده‌ای را از کشش ایجاد می‌کنند.

مواد خام برای فرآیندهای ورق کاری از فرآیندهای نورد می‌آید که در آن ورق فلز به عنوان ورق‌های مسطح و مستطیلی استاندارد فروخته می‌شود. در مواردی که این ورق‌ها نازک و بلند هستند، به صورت رول در می‌آیند.
قطعات ساخته شده از ورق کاری را می‌توان در طیف گسترده‌ای از صنایع از جمله ساخت و ساز، خودروسازی، هواپیما، محصولات مصرفی، مبلمان و HVAC استفاده کرد.

انواع برش ورق

برش فلزات به دو روش مدرن و سنتی انجام می گیرد. که در ادامه با این دو روش آشنا می‌شوید.

1. روش سنتی

فرزکاری
تراشکاری
رزوه زنی
سنگ زنی
سمباده زنی

2. روش مدرن

برش ورق با هواگاز
برش ورق با پلاسما
برش ورق با لیزر
برش ورق با واترجت
برش ورق با گیوتین
برش ورق با وایر کات

​تکنیک‌های برش ورق

تکنیک های ورق کاری را می‌توان به برش، شکل‌دهی و مونتاژ طبقه بندی کرد.

1. برش

این تکنیک از ابزارهای دستی و برقی یا مشعل‌های پلاسمای دستی از برش‌های کنترل عددی کامپیوتری (CNC) استفاده می‌کند، به عنوان مثال. لیزر برای اره، برش یا اسکنه. در زمینه برش، ساخت ورق فلز به دلیل ایجاد قطعات کاربردی از طریق حذف بخش‌هایی از فلز، می‌تواند به عنوان یک فرآیند تولید کاهشی در نظر گرفته شود.

برای برش ورق فلزی می‌توان از ماشین آلات مختلفی استفاده کرد که برخی از آن‌ها در ورق کاری منحصر به فرد هستند. در اصل، برش دو دسته است:
1. بدون شکاف
2. با شکاف

  • برش با شکاف

برش برشی شامل فرآیندهای مختلفی است که می‌توان آن‌ها را به‌عنوان برش‌های پایه، برش‌کاری و بلنکینگ متمایز کرد که برش‌های حاصل از این فرآیندها به دلیل دقت کمتر در مقایسه با فرآیندهای بدون قیچی، بیشتر برای محصولات نهایی غیرصنعتی استفاده می‌شوند.

برش پایه از یک تیغه برای برش فلز استفاده می‌کند تا آن را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کند. این می‌تواند اولین مرحله از بسیاری از فرآیندهای ساخت دیگر باشد که به دنبال آن می‌آیند یا می‌تواند تنها فرآیند مورد استفاده باشد. Shearing از تیغه‌های بالا و پایین برای برش در خطوط مستقیم، مشابه قیچی استفاده می‌کند. با این حال، در مورد برش، هر دو تیغه مانند قیچی حرکت نمی‌کنند. در عوض، یک تیغه پایین می‌آید در حالی که دیگری ثابت می‌ماند.

از مزایای آن می‌توان به برش‌های تمیز و لبه‌های صافی که ایجاد می‌کند، توانایی آن برای استفاده بر روی طیف گسترده‌ای از گیج‌ها، عدم ایجاد تراشه در فلز، (بنابراین ضایعات کم)، مقرون‌به‌صرفه بودن در تولید انبوه، و قابلیت استفاده در دمای اتاق که نیاز به پیش گرم کردن ورق فلز را برطرف می‌کند.

در پرکردن، قوی‌ترین فرآیند از سه فرآیند، از سوراخ پانچ برای برش سوراخ‌ها در ورق استفاده می‌شود. این فرآیند پانچ که به نام سوراخ کردن نیز شناخته می‌شود، از یک پانچ و یک قالب برای ایجاد سوراخ‌های دقیق‌تری در ورق فلز استفاده می‌کند. این کار با قرار دادن ورق فلزی بین قالب و پانچ انجام می‌شود، جایی که پانچ از طریق ورق فلزی برای رسیدن به قالب انجام می‌شود. پس از پانچ کردن، قطعات دایره‌ای پانچ شده که برداشته می‌شوند، می‌توانند به عنوان قطعه کار جدید استفاده شوند یا تبدیل به ضایعات شوند.

  • برش بدون شکاف

برش بدون قیچی در ساخت محصولات صنعتی دقیق مانند صنایع هوانوردی دقیق تر و مفیدتر است. فرآیندهای مورد استفاده در ساخت شامل برش پرتو لیزر، برش واترجت، برش پلاسما و ماشینکاری است.

برش پرتو لیزر از یک پرتو متمرکز نور که توسط عدسی یا آینه تشدید می‌شود برای برش یا حکاکی ورق فلز استفاده می‌کند. دقت و بهره‌وری انرژی از مزایای برش لیزری است. با این حال، برش لیزری برای گیج‌های فلزی نازک یا متوسط ​​مناسب‌تر است زیرا ممکن است برای نفوذ به فلزات سخت‌تر مشکل داشته باشد.

واترجت برش از یک جت آب پرفشار با سرعت‌بالا برای برش ورق فلز استفاده می‌کند. آب با یک ماده ساینده مخلوط می‌شود تا فرسایش را تسهیل کندکوبیدن مواد در حین برش واترجت به ویژه در برش فلزات با نقطه ذوب پایین‌تر مفید است. این به این دلیل است که گرما تولید نمی‌کند، که به طور بالقوه می‌تواند مواد را تغییر شکل دهد.

  • فرآیند برش ورق با واترجت

برش پلاسما از گازهای فشرده گرم شده استفاده می‌کند که با سرعت‌بالا از نازل بیرون می‌زند و در نتیجه یونیزه می‌شود و قادر به هدایت الکتریسیته است.
نمونه هایی از گازهای فشرده شده با حرارت عبارتند از نیتروژن و هیدروژن. کانال الکتریکی گاز یونیزه یک جت پلاسمای داغ را تشکیل می‌دهد که حتی به گیج‌های فلزی ضخیم‌تر نیز نفوذ می‌کند. برش‌های پلاسما نسبت به واترجت و برش لیزری دقت کمتری دارند، اما با هزینه‌های راه‌اندازی کمتر، قدرتمند و سریع هستند.

ماشینکاری قطعات مواد را با استفاده از ابزارهایی مانند مته یا تیغه‌های تراش برش می‌دهد. این به فرآیندهایی مانند ریسندگی و آسیاب گسترش می‌یابد.

2. شکل‌دهی

بر خلاف برش، که مواد را از ورق فلز کم می‌کند و باعث شکل‌گیری مجدد و پیکربندی مجدد مواد به خطوط مورد نظر می‌شود. فرآیندهای شکل‌دهی عبارتند از خم کردن، مهر زنی، رول فرمینگ، کشش و ریسندگی.

خم شدن از ماشین‌هایی مانند پرس بریک برای خم کردن ورق فلز به شکل U، V شکل و کانال استفاده می‌کند. زاویه می‌تواند از 0 تا 120 درجه باشد. گیج‌های فلزی ضخیم‌تر خم شدن سخت‌تر است. برعکس، خم‌های افقی روی ورق‌های فلزی را می‌توان از قطعات نواری شکل در فرآیندی به نام decambering حذف کرد.

مهر زنی از پرس مکانیکی یا هیدرولیکی با ابزار و قالب استفاده می‌کند. این فرآیند شبیه به پانچ کردن است، اما در مهر زنی، لزوماً نباید مواد از ورق فلز جدا شود. مهر زنی در کارهایی مانند کشیدن، پیچش، فلنج زدن، سجاف کردن و برجسته‌کاری مفید است.

کشش از برانکارد، چرخ انگلیسی یا چکش و دالی برای جدا کردن فلز استفاده می‌کند. ورق کاری به طور همزمان روی یک قالب کشیده و خم می‌شود. بنابراین خطوط بزرگ روی ورق فلز امکان پذیر است.
در این فرآیند از یک پرس کششی استفاده می‌شود که ورق فلز در امتداد لبه‌ها توسط فک‌هایی که به کالسکه‌ای که توسط نیروی هیدرولیکی یا پنوماتیکی کشیده می‌شود متصل می‌شود، گرفته می‌شود. این نیروی اعمال‌شده ورق را کش می‌دهد.

به عنوان ابزاری برای این فرآیند، از یک بلوک فرم کششی که به نام قالب نیز شناخته می‌شود، استفاده می‌شود. این یک ماده جامد و منحنی است که ورق فلز در برابر آن فشرده می‌شود.
پرس‌های کششی مختلفی وجود دارد که رایج‌ترین آن‌ها به صورت عمودی است. یک قوچ هیدرولیک برای بالا بردن قالب شکل‌دهی و فشار دادن آن به ورق فلزی که روی میز پرس قرار دارد استفاده می‌شود.
در مقابل، پرس‌های کششی افقی از یک میز پرس ثابت برای نصب قالب به طرفین استفاده می‌کنند، در حالی که ورق به صورت افقی در اطراف قالب با فک های محکم کشیده می‌شود.

اسپینینگ از یک ماشین تراش برای چرخاندن ورق فلزی در حالی که روی ابزار فشرده شده است استفاده می‌کند. این یک روش منحصر به فرد شکل‌دهی فلز است که بیشتر شبیه تراشکاری CNC است. بیشتر در ایجاد قطعات فلزی گرد مانند استوانه و مخروط استفاده می‌شود.

برخی از فرآیندها بین برش و شکل دادن همپوشانی دارند. این‌ها شامل فرآیندهایی مانند انبساط ورق فلزی است که در آن شکاف‌های متعددی در ورق فلز بریده شده و سپس باز می‌شوند.

3. مونتاژ در برش ورق

مونتاژ ممکن است همیشه به عنوان یک فرآیند ساخت در نظر گرفته نشود، با این حال، استفاده از آن در فرآیند کلی تولید بسیار مهم است. اجزای متفاوت ورق کاری با استفاده از اتصال‌دهنده‌هایی مانند پیچ، پرچ و پیچ مونتاژ می‌شوند. فرآیندهایی مانند پانچ کردن را می‌توان برای ایجاد سوراخ برای پرچ تا، پین‌ها و سایر بست ها در فرآیند کلی ساخت ورق فلز استفاده کرد. فرآیندهای مهم در مونتاژ عبارتند از جوشکاری، پرچ کردن، لحیم‌کاری و استفاده از چسب.

جوشکاری از گرما برای ذوب بخشی از فلز استفاده می‌کند که در آن قسمتی از فلز با یک جزء دیگر تلاقی می‌کند در حالی که یک پرکننده اضافه می‌کند. اجزای ذوب شده با هم ترکیب می‌شوند. انواع مختلف جوش، قوس الکتریکی، MIG، TIG و غیره قابلیت جوشکاری متفاوتی را برای فلزات مختلف ارائه می‌دهند. جوشکاری کاربردهای مختلفی دارد، از جمله اتصال فلزات، اتصال پلاستیک و اتصال چوب.

در اتصال فلزات، جوشکاری از حرارت بالا برای ذوب فلز پایه با افزودن معمولی مواد پرکننده استفاده می‌کند. گرمای با دمای بالا باعث ایجاد حوضچه‌ای از جوش مذاب می‌شود که سپس سرد می‌شود و یک اتصال ایجاد می‌کند. اتصال می‌تواند قوی‌تر از ماده اصلی باشد. در برخی موارد می‌توان از فشار در شکل دادن به جوش استفاده کرد. این توسط خود فشار یا در ارتباط با گرما انجام می‌شود.
همچنین می‌توان از گاز محافظ برای محافظت از فلزات ذوب شده و پرکننده در برابر اکسید شدن یا آلوده شدن استفاده کرد.

در اتصال پلاستیک تا از گرما نیز استفاده می‌شود و شامل سه مرحله است. ابتدا سطوح قبل از اعمال فشار و گرما آماده می‌شوند، سپس حرارت و فشار اعمال می‌شود. در نهایت، مواد خنک می‌شوند تا یک همجوشی ایجاد کنند. روش‌های اتصال پلاستیک را می‌توان به روش‌های گرمایش داخلی یا خارجی طبقه بندی کرد.

در اتصال چوب، گرما از اصطکاک ایجاد می‌شود و برای اتصال مواد استفاده می‌شود. مواد ابتدا قبل از اعمال حرکت اصطکاک خطی برای ایجاد گرما برای اتصال قطعات به یکدیگر، در معرض فشار زیادی قرار می‌گیرند. این رویکرد اجازه می‌دهد تا چوب بدون استفاده از میخ یا چسب به هم متصل شود و فرآیند سریعی است.

 4. جوشکاری

جوشکاری از طریق پیکربندی‌های مختلف اتصال مانند اتصال لب به لب انجام می‌شود که یک اتصال بین دو قسمت در لبه‌های آن‌ها ایجاد یک زاویه فراگیر با یکدیگر 135-180 درجه است. یک مفصل T لبه یا انتهای یک قسمت را به صورت قسمت دیگر متصل می‌کند. این قطعات تا 90 درجه با یکدیگر زاویه‌ایجاد می‌کنند. اتصال گوشه با اتصال لبه‌های دو قسمت، زاویه‌ای بین 30 تا 135 درجه ایجاد می‌کند.

اتصال لبه زاویه‌ای بین 0 تا 30 درجه در محل اتصال ایجاد می‌کند زیرا لبه‌های دو قسمت را به هم متصل می‌کند. اتصال صلیبی دارای دو صفحه یا میله صاف است که به یک صفحه صاف در همان محور در زوایای قائم جوش داده شده است. اتصال لبه دو قسمت روی هم را به هم متصل می‌کند و زاویه‌ای بین 0 تا 5 درجه در محل جوش ایجاد می‌کند.

5. پرچ

برای پرچ از قطعات فلزی کوچکی استفاده می‌کند که از میان ورق‌های فلزی برای اتصال به آن‌ها تعبیه می‌شوند. پرچ تا یا سوراخ می‌شوند، پانچ می‌شوند یا در سوراخ قرار می‌گیرند. سپس دم پرچ تا تغییر شکل می‌دهند تا پرچ را در موقعیت خود نگه دارند.

پرچ را می‌توان با کوبیدن یا کوبیدن دم تغییر شکل داد، که باعث صاف شدن مواد و افزایش اندازه دم تا حدود 150 درصد از قطر اصلی ساقه می‌شود. پرچ کردن با استفاده از انواع مختلفی از پیکربندی‌های پرچ مانند پیکربندی‌های تک، دوتایی یا زیگزاگ، اتصالات لب به لب یا لبه ایجاد می‌کند. هشت نوع پرچ رایج عبارتند از:

1. پرچ محرک

دارای یک سنبه کوتاه است که از سر بیرون زده است. از چکش برای راندن پرچ به داخل استفاده می‌شود که باعث شعله‌ور شدن انتهای پرچ در سوراخ می‌شود.

2. پرچ اسکار

این پرچ در امتداد محور توخالی شکاف دارد. در حالی که سنبه به داخل پرچ رانده می‌شود، شفت را به سمت بیرون خم می‌کند. اسپلیت تا معمولاً در مجموعه‌های سه تایی می‌آیند. سطح وسیع ایجاد شده توسط فلز احتمال بیرون کشیدن پرچ را کاهش می‌دهد.

3. پرچ کور

این پرچ به عنوان پرچ پاپ یا توخالی نیز شناخته می‌شود. معمولاً زمانی مفید است که طرف دیگر مفصل قابل رویت نباشد. پرچ کور را می‌توان به سرعت اعمال کرد و همه کاره است زیرا می‌توان از آن در بخش‌های متعددی مانند الکترونیک و هوا فضا استفاده کرد.

4. پرچ فلاش

این پرچ به عنوان پرچ فرورفته نیز شناخته می‌شود. ظاهر خوبی دارد و بیشتر در سطوح خارجی استفاده می‌شود. کشش آیرودینامیکی را از بین می برد و از یک سر فرورفته روی سوراخ متقابل استفاده می‌کند.

5. پرچ قفل اصطکاکی

این می‌تواند پیکربندی گنبدی یا فرورفتگی داشته باشد. این شبیه یک پیچ در حال گسترش است و بیشتر برای کاربردهای هوافضا استفاده می‌شود.

6. پرچ جامد

به پرچ سر گرد نیز معروف است. مستقیماً با کل سرش محکم می‌شود.

7. پرچ خود سوراخ شونده

با عبور از ورق بالایی بدون سوراخ کردن ورق پایین، اتصالی ضد آب ایجاد می‌کند. نیازی به مته یا سوراخ پانچ ندارد زیرا انتهای پرچ دارای یک سوراخ پخ برای سوراخ کردن مواد است.

8. پرچ فولادی سازه‌ای

بیشتر برای اتصال فولاد سازه‌ای استفاده می‌شد. تا حد زیادی با پیچ و مهره‌های با استحکام بالا جایگزین شده است، زیرا مانند پرچ‌های فولادی سازه‌ای نیازی به نصب توسط پرسنل بسیار ماهر ندارند.

9. پرچ‌های اسکار

پرچ های اسکار دارای شکاف‌هایی در امتداد شفت توخالی هستند. این شکافها که معمولاً در مجموعه‌های سه تایی ایجاد می‌شوند، باعث می‌شود که محور با خم شدن و بیرون کشیدن شاخه به داخل میخ پرچ شود.

  •  لحیم کاری در برش ورق 

لحیم‌کاری شبیه به جوش است اما فلز پرکننده را بدون ذوب ورق‌ها ذوب می‌کند. فلز پرکننده مذاب که یک آلیاژ لحیم است، در محل اتصال جامد می‌شود. نقطه ذوب فلز پرکننده معمولاً بالاتر از 450 درجه سانتیگراد است و باید کمتر از نقطه ذوب قطعاتی باشد که باید به هم متصل شوند.
این امر آن را از جوشکاری متمایز می‌کند زیرا در جوشکاری در دمای بالا فلزات پایه ذوب می‌شوند. در لحیم‌کاری، فلز پرکننده توسط یک شار محافظت می‌شود.

اتصال زمانی ایجاد می‌شود که فلز پرکننده مذاب در هنگام سرد شدن جامد می‌شود تا اتصال بین فلزات مشابه یا غیر مشابه ایجاد شود. فرآیند لحیم‌کاری را می‌توان در جوهای مختلف از جمله نیتروژن، آمونیاک، هیدروژن، بخارات معدنی، گازهای نجیب و خلاء انجام داد. می‌توان از انواع منابع گرمایشی مانند کوره یا مشعل استفاده کرد.

یک اتصال لحیم‌کاری خوب زمانی ایجاد می‌شود که هم پرکننده و هم فلزات اصلی سازگاری متالورژیکی داشته باشند. باید شکافی در طراحی اتصال وجود داشته باشد که پرکننده مذاب را بتوان با عمل مویرگی به داخل آن کشید. شکاف اتصال به عواملی مانند ترکیب آلیاژ لحیم و فلز پایه و جو لحیم‌کاری وابسته است.
لحیم‌کاری برای اتصال فلزات غیر مشابه ایده آل است و به دلیل تطبیق پذیری و یکپارچگی اتصالات در صنایع متعددی استفاده می‌شود. بنابراین در کاربردهای حیاتی قابل اعتماد است.

  • چسب کاری

چسب تا را می‌توان برای نگهداری ورق‌های فلزی به تنهایی یا همراه با روش‌های دیگر استفاده کرد. چسب‌های ساختاری را می‌توان به تنهایی برای ایجاد اتصالات استفاده کرد در حالی که چسب‌های ماشینی با سایر روش‌های اتصال استفاده می‌شود. فن‌آوری‌های چسب امروزی امکان ساخت فلز را بدون استفاده از جوش یا بسته‌ای مکانیکی فراهم می‌کند و در عین حال استحکام اتصالات و یکپارچگی ساختار را افزایش می‌دهد.

نوآوری در چسب تا به طور مقرون به صرفه باعث افزایش دوام و استحکام محصولات می‌شود. برخلاف جوشکاری نقطه‌ای و اتصال دهنده تا که نقاط تنش ایجاد می‌کنند، چسب تا تنش را در کل اتصال باند پخش می‌کنند.
این از خوردگی جلوگیری می‌کند و در عین حال مقاومت در برابر خستگی را افزایش می‌دهد. انس چسب‌های انعطاف‌پذیر قابلیت جذب تنش‌های ناشی از خمش، ضربه و ارتعاش را دارند. این خستگی را حتی بیشتر کاهش می‌دهد. انواع چسب‌های مورد استفاده در تولید ورق فلز عبارتند از:

  1. اکریلیک: استحکام بالا و گیرش سریع دارند.
  2. اپوکسی: دارای مقاومت در برابر دمای بالا و استحکام بالا با قابلیت پرکردن شکاف خوب هستند.
  3. پلیمرهای ام اس و اپوکسی‌های اصلاح شده: قابلیت جذب ضربه خوبی دارند و چسب‌های انعطاف‌پذیر با حداقل جمع شدگی هستند.

کاربردهای معمولی چسب تا شامل مبلمان اداری و کابینت، تجهیزات و لوازم خدمات غذایی، و محفظه ماشین آلات و محافظ می‌باشد.

برای استعلام قیمت و خرید آهن، اینجا کلیک کنید.

خرید انواع ورق برش خورده از آهن اسپات

برش ورق به گروهی از کارهایی اطلاق می‌گردد که هدف از آن‌ها شکل‌دهی به ورق‌های فلزی است. از این روش برای ساخت و تولید قطعات فلزی گوناگون استفاده می‌شود. برای خریدی به صرفه و سرمایه‌گذاری مطمئن در بازار آهن باید تحلیل‌های روزانه، هفتگی و ماهانه بازار آهن و فولاد را بررسی نمود تا با دیدی آگاهانه بر تحولات بازار، با کمترین ریسک اقدام نمود.

آهن اسپات ابزاری مناسب و مطمئن برای تحلیل تحولات بازار آهن و فولاد کشور و پیش‌بینی روند آن می‌باشد. آهن اسپات با تحلیل‌های دوره‌ای که از نوسانات ارائه می‌کند و به عنوان یک راهنمای جامع در خصوص سرمایه‌گذاری در بازار آهن شناخته می‌شود. اگر قصد انواع تیرآهن، میلگرد و سایر محصولات فلزی را دارید، با کارشناسان آهن اسپات در تماس باشید.